من به خوشبختی خود می نگرم

و به اینکه نفس عشق چه حالی دارد

و به اینکه تو به صد شوق مرا میخوانی ،

و به یک قهر مرا میرانی !

من به یکرنگی این آینه ها مشکوکم

که مرا با همه ی سادگی ام ،

چون کلافی پر از گمراهی

مثل یک هیچ نمایان کردند !

من در اینجا نفسم تنگ شده است

بسکه گرداگردم پر از دیوار است

گر نبودی اینجا ،گر دلت با دل من ساده و یکرنگ نبود،

بی گمان غصه مرا می دزدید،

می سپردم به خزان!در دو دستان توانای خزان می مردم.

تو شبیه بادی،من شبیه بادبادک هستم.

تا تو هستی، هستم،

 بی تو اما... ورقی کاغذ و...هیچ...

یک شبی مجنون نمازش را شکست

بی وضو در کوچه لیلا نشست


عشق آن شب مست مستش کرده بود


فارغ از جام الستش کرده بود


سجده ای زد بر لب درگاه او


پر ز لیلا شد دل پر آه او


گفت یا رب از چه خوارم کرده ای


بر صلیب عشق دارم کرده ای


جام لیلا را به دستم داده ای


وندر این بازی شکستم داده ای


نیشتر عشقش به جانم می زنی


دردم از لیلاست آنم می زنی


خسته ام زین عشق، دلخونم مکن


 من که مجنونم تو مجنونم مکن


مرد این بازیچه دیگر نیستم


این تو و لیلای تو ... من نیستم


گفت: ای دیوانه لیلایت منم


در رگ پیدا و پنهانت منم


سال ها با جور لیلا ساختی


من کنارت بودم و نشناختی


عشق لیلا در دلت انداختم


صد قمار عشق یک جا باختم


کردمت آواره ی صحرا نشد


گفتم عاقل می شوی اما نشد


سوختم در حسرت یک یا ربت


غیر لیلا بر نیامد از لبت


روز و شب او را صدا کردی ولی


دیدم امشب با منی گفتم بلی


مطمئن بودم به من سرمیزنی


در حریم خانه ام در میزنی


حال این لیلا که خوارت کرده بود


درس عشقش بیقرارت کرده بود


مرد راهش باش تا شاهت کنم


صد چو لیلا کشته در راهت کنم

        روزی در ضیافتی زن جوان عاشقی دیدم. چشمانش دوچندان آبی بودند و دوچندان می‌درخشیدند و اصلا نمی‌توانست احساساتش را پنهان کند

گفتم: این هم توفیق میخواهد!
گفتی: دوست ندارید خدا ببخشدتون؟!

گفتم: معلومه كه دوست دارم منو ببخشی
گفتی: پس از خدا بخواید ببخشدتون و بعد توبه كنید

گفتم: با این همه گناه... آخه چیكار میتونم بكنم؟
گفتی:  مگه نمی دونید خداست كه توبه رو از بندههاش قبول میكنه؟!

گفتم: دیگه روی توبه ندارم
گفتی: (ولی) خدا عزیزه و دانا، او آمرزنده ی گناه هست و پذیرنده ی توبه
گفتم: با این همه گناه، برای كدوم گناهم توبه كنم؟
گفتی:خدا همه ی گناه ها رو میبخشه

گفتم: یعنی بازم بیام؟ بازم منو میبخشی؟
گفتی: به جز خدا كیه كه گناهان رو ببخشه؟
گفتم: نمی دونم چرا همیشه در مقابل این كلامت كم میارم! آتیشم میزنه؛ ذوبم میكنه؛ عاشق میشم! ... توبه میكنم
گفتی:  خدا هم توبه كننده ها و هم اونایی كه پاك هستند رو دوست داره

ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرك
گفتی:خدا برای بندهاش كافی نیست؟

گفتم: در برابر این همه مهربونیت چیكار میتونم بكنم؟
گفتی: ای مؤمنین! خدا رو زیاد یاد كنید و صبح و شب تسبیحش كنید. او كسی هست كه خودش و فرشته هاش بر شما درود و رحمت میفرستن تا شما رو از تاریكیها به سوی روشنایی بیرون بیارن . خدا نسبت به مؤمنین مهربونه